ประสบการณ์การรักษาผู้ป่วยมะเร็งต่อมลูกหมาก

         คุณลุงเพ็ง ศรีสุพรรณ เป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีอาชีพเป็นนายไปรษณีย์ มีถิ่นกำเนิดอยู่ในจังหวัดลพบุรี สมัยเมื่อ 20 ปีก่อน หลังจากเกษียณอายุออกมาด้วยวัย 70 กว่าปีเนื่องจากความชราภาพของสังขารทำให้ร่างกายทรุดโทรมลง คุณลุงเพ็งป่วยเป็นโรคต่อมลูกหมากโต เขาได้ใช้สิทธิการรักษาด้วยบัตรสุขภาพที่โรงพยาบาลระดับอำเภอในเขตปริมณฑล อาการในขณะนั้นคุณลุงเพ็งบอกว่ามันปวดมาก เขาไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลหลายครั้ง ในที่สุดแพทย์ได้ทำการผ่าตัดเพื่อรักษาคุณลุงเพ็งในช่วงต้นปี พ.ศ. 2546 สำหรับการผ่าตัดครั้งแรกของคุณลุง แพทย์ได้นำชิ้นเนื้อต่อมลูกหมากไปทำการตรวจพิสูจน์ปรากฏว่าพบเซลล์มะเร็งที่ต่อมลูกหมาก

         แพทย์ผู้รักษาจึงทำหนังสือส่งตัวของคุณลุงไปทำการบำบัดรักษาต่อที่โรงพยาบาลวชิระพยาบาล เพื่อจะให้แพทย์ที่นั่นซึ่งมีอุปกรณ์พร้อมทำการรักษาด้วยวิธีการฉายรังสีประมาณ 25 ครั้ง

       คุณลุงเพ็ง ได้เข้าไปพบแพทย์ตามนั้นแต่ได้เรียนถามแพทย์ว่า มีวิธีอื่นที่ไม่ต้องฉายรังสีไหม? แพทย์ได้แนะนำคุณลุงเพ็งว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดแพทย์เลือกรักษาสำหรับคุณลุง พร้อมทั้งย้ำเตือนว่าหากไม่รับการบำบัดด้วยการฉายรังสีรักษาคุณลุงอาจอยู่บนโลกนี้ได้เพียง 6 เดือน

       คุณลุงเพ็งเครียดหนัก เมื่อกลับมาถึงที่พักก็เรียนลูกๆ ทุกคนเข้ามาปรึกษากัน ในบรรดาลูกๆ ของลุงมีคนหนึ่งทำงานอยู่ในโรงพยาบาลเอกชน เธอได้อาสาพาคุณลุงไปพบแพทย์ในที่ทำงานของตนเพื่อปรึกษาหาทางออก แพทย์ผู้นั้นยืนยันเช่นเดียวกันคือหากไม่ฉายรังสีกำจัดเซลล์มะเร็ง คุณลุงก็จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน

      ลูกสาวและคุณลุงเพ็ง เดินคอตกกลับบ้านพัก และก็เรียกประชุมลูกเมีย ญาติสนิทกันอีกครั้งคุณลุงเพ็งไม่อยากไปโรงพยาบาลอีก ไม่อยากรับการรักษาด้วยการฉายรังสี เพราะว่าตนอายุมากแล้ว กลัวร่างกายจะสู้ไม่ไหว อาจทำให้ตายเร็วกว่าเดิมก็เป็นได้ จึงตัดสินใจไม่ไปโรงพยาบาล

       ลูกสาวคุณลุงจึงลองนำหญ้าปักกิ่งมาต้ม กรองเอาแต่น้ำเพื่อให้คุณลุงเพ็งดื่ม เพราะได้ยินคนอื่นๆ เคยพูดว่าหญ้าชนิดนี้ช่วยในการรักษาโรคมะเร็งได้ แต่พอกินไปสักพักก็สังเกตว่าอาการไม่ดีขึ้นเลย อาจเนื่องมาจากคุณลุงเป็นมากเกินกว่าจะช่วยด้วยวิธีนี้ ตอนปลายเดือนมีนาคม 2546 เริ่มมีอาการเจ็บมาถึงคอ รับประทานอาหารได้น้อยลง เท้าเริ่มบวมเล็กน้อย แต่พอเดินได้บ้าง ต่อมาอีก 1 เดือน ตัวเริ่มบวม หลังมือ แขน หน้าอก ริมฝีปาก จมูก ใบหู มีรอยไหม้ดำลอกเป็นแผ่นๆ และแดงแสบ โดยเฉพาะปาก อ้าแทบไม่ได้เลย มะเร็งได้ลุกลามออกมาถึงผิวหนังชั้นนอกเวลาเดินก็ต้องใช้ไม้เท้าช่วย

       พอดีลูกสาวคนที่ทำงานอยู่ในโรงพยาบาลได้พบเพื่อนซึ่งรู้จักอาจารย์ที่เป็นแพทย์ทางเลือก ซึ่งสามารถปรุงยาเพื่อรักษามะเร็งเองได้ ลูกสาวของคุณลุงไม่รอช้ารีบเข้าไปขอคำปรึกษาจากอาจารย์ท่านนั้นทันทีพร้อมเล่าอาการของผู้เป็นพ่อให้ฟัง เมื่ออาจารย์ทราบอาการของคุณลุงเพ็งก็ถามลูกสาวของคุณลุงว่าอยากให้คุณพ่อหายจากโรคหรือไม่ อยากทำการบำบัดกับแพทย์ทางเลือกหรือเปล่า แน่นอน เมื่อไม่มีทางอื่น ลูกสาวของคุณลุงเพ็งก็ต้องยอมรับเอายาจากอาจารย์ไปให้คุณพ่อรับประทานเพื่อรักษาตัวอาจารย์บอกว่ายาตัวนี้ปรุงมาจากสมุนไพรที่ผ่านการวิจัยมาแล้วว่าสามารถรักษาผู้ป่วยมะเร็งได้ ตัวยาจะเข้าไปเสริมสร้างภูมิคุ้มกันของคนไข้ให้แข็งแรงขึ้น ช่วยเพิ่มเม็ดเลือดแดงเม็ดเลือดขาว และเกล็ดเลือดให้มากขึ้น ส่งผลให้อาการดีขึ้นเป็นลำดับ

       เนื่องจากลูกๆและคุณลุงมีฐานะไม่ค่อยดี อาจารย์จึงไม่คิดค่ารักษา แต่บอกว่าหากคุณลุงมีอาการดีขึ้นภายใน 6 เดือน ขอให้ลูกๆ และคุณลุงช่วยเอาเงินไปทำสังฆทานอุทิศส่วนกุศลให้แก่คุณพ่อของอาจารย์ที่ล่วงลับไปแล้ว

       คุณลุงเพ็งทานยาไปได้แค่ 14 วัน ก็รู้สึกว่าขาที่บวมเริ่มลดลง ผิวที่ไหม้เริ่มแห้งและตกสะเก็ด สัญญาณของอาการดีขึ้นเป็นลำดับ คุณลุงเพ็งทานยาได้ประมาณ 6 เดือน อาการก็เกือบหายเป็นปกติ แม้ว่าช่วงหนึ่งคุณลุงเพ็งจะได้หยุดยาไปประมาณ 4 เดือน แต่ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง จึงมั่นใจว่าตนจะต้องหายจากโรคร้ายนี้อย่างแน่นอน จึงให้ลูกๆ พาไปทำบุญสังฆทานตามที่ได้คุยกันไว้

คุณลุงเพ็งทานยาไปได้แค่ 14 วัน ก็รู้สึกว่าขาที่บวมเริ่มลดลง ผิวที่ไหม้เริ่มแห้งและตกสะเก็ด สัญญาณของ อาการดีขึ้นเป็นลำดับ คุณลุงเพ็งทานยาได้ประมาณ 6 เดือน อาการก็เกือบหายเป็นปกติ

จากวันที่ทำบุญมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้นับเป็นเวลา 2 ปีเศษแล้ว คุณลุงเพ็งมีสุขภาพดี แข็งแรงปกติ มีความสุขอยู่กับลูกหลาน คุณลุงบอกว่า “การที่คนเราเจ็บป่วยแล้วมีวิธีการรักษาแบบการแพทย์ทางเลือกให้กับผู้ป่วยที่สิ้นหวังถือเป็นสิ่งที่ดี ผมผ่านวิกฤติของชีวิตมาด้วยความเจ็บปวดจนมีชีวิตปกติ ขอให้ผู้อ่านให้ความสำคัญในการดูแลสุขภาพตั้งแต่ต้น อย่าปล่อยให้เจ็บป่วยมาก แพทย์จะช่วยให้การรักษานั้นหายได้”

       คุณลุงเพ็งรู้สึกขอบคุณอาจารย์แพทย์ทางเลือกที่ได้ให้การรักษาคุณลุงจนสามารถกลับมามีคุณภาพชีวิตอย่างปกติได้อีกครั้ง

      บทความนี้เรียบเรียงจากชีวิตจริงของผู้ป่วยที่โชคดี รอดพ้นภัยจากมะเร็ง โดยใช้ชื่อและสถานที่จำลอง เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้มีประสบการณ์เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโรคมะเร็ง

ที่มา:  อาจารย์ มงคลศิลป์ บุญเย็น, นิตยสารสุขภาพ Be Well . ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (ธันวาคม 2548) หน้า  74-75