ประสบการณ์รักษาผู้ป่วยเอดส์ด้วยเห็ดหลินจือ

 

   เห็ดหลินจือ : ทานอย่างไรให้ได้ประโยชน์เต็มที่ /ไขข้อข้องใจเรื่องการใช้เห็ดหลินจือ#2

               ชินแสของจีนใช้เห็ดหลินจือเป็นยามานานกว่าสองพันปี ขณะที่เมืองไทยมีการใช้เห็ดหลินจือโดยแพทย์แผนโบราณมานานกว่าสี่ร้อยปี คือนับตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี และแผ่นดินผืนนี้ยังเรียกว่าสยามกันอยู่เลย

 

              ผมเองในฐานะของเภสัชกรแผนปัจจุบันและแพทย์แผนไทยที่ได้ศึกษาคุณค่าของเห็ดหลินจือมานานกว่า 20 ปี ทั้งในด้านการผลิตยาและประสบการณ์เป็นหมอรักษาโรค มีความเชื่อมั่นและศรัทธาในการบำรุงร่างกายและรักษาโรคด้วยเห็ดหลินจืออย่างเต็มเปี่ยม ขอตอบคำถามไขข้อข้องใจในเรื่องราวของเห็ดหลินจือที่ท่านผู้อ่านถามไถ่กันมา ดังนี้ครับ

 

เปรียบเทียบคุณประโยชน์ของเห็ดหลินจือ กับ โสม และสมุนไพรอื่นๆ

           เมื่อพิจารณาในลักษณะของสมุนไพรเดี่ยว ทั้งโสมและเห็ดหลินจือต่างก็เป็นสมุนไพรที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในตลาดสินค้าสุขภาพ โดยโสมมีปริมาณผู้ใช้รวมกันทั่วโลกมากกว่าเห็ดหลินจือ เนื่องจากได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลเกาหลีมานานมากในการทำการตลาด จนทำให้ผลิตภัณฑ์จากโสมมีมูลค่ารวมกันทั่วโลกกว่าหกพันล้านดอลล่าร์ในแต่ละปี

        

    ขณะที่รัฐบาลจีนกลับหวงแหนเห็ดหลินจือเป็นอย่างยิ่ง ไม่ยอมถ่ายทอดวิธีใช้สรรพคุณออกสู่นานาอารยประเทศเพราะถือเป็นสมบัติสำคัญของชาติ เพิ่งจะมีการออกมาทำการตลาดกันอย่างจริงจังรวมปี พ.ศ.2527นี้เอง ความนิยมในตัวเห็ดหลินจือจึงยังน้อยกว่าและเป็นที่รู้จักในด้านสรรพคุณน้อยกว่าโสม

        อย่างไรก็ตาม หากเปรียบเทียบคุณประโยชน์ของการใช้ ปรากฏว่าเห็ดหลินจือให้ประโยชน์ดีกว่าและ กว้างขวางกว่ามากทั้งในด้านการป้องกัน การฟื้นฟูสุขภาพการบำรุงร่างกาย และการรักษาโรค

        สำหรับโสม ค่อนข้างเหมาะสมในการบำรุงร่างกายนักกีฬาก่อนที่จะนำการแข่งขันเพราะจะช่วยให้นักกีฬามีพละกำลังดีตลอดเกมส์ สามารถเรียกใช้พลังงานแบบเร่งด่วนเพื่อเอาชนะคู่แข่งขันได้ โดยไม่ต้องกังวลเรื่องกฎข้อบังคับการห้ามใช้สารกระตุ้นชนิดต่างๆเนื่องจากสารภายในโสมเป็นสารปกติที่อยู่นอกเหนือรายการสารต้องห้ามเหล่านั้น

        ส่วนการเปรียบเทียบระหว่างเห็ดหลินจือกับสมุนไพรชนิดอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็น กระเทียม กระชายแดง กระชายดำ โกฐต่างๆ เทียนต่างๆ แห้วหมู โด่ไม่รู้ล้ม ตะโกนา ฯลฯ พบว่ายังไม่มีสมุนไพรชนิดใดที่ให้สรรพคุณใกล้เคียงกันในด้านการบำบัดรักษาโรคและการบำรุงร่างกายเทียบเท่าเห็ดหลินจือเลย

 

การใช้ยาเห็ดหลินจือกับผู้ป่วยเอดส์ใช้อย่างไร? ทำให้ผู้ป่วยหายจากโรคเอดส์ได้หรือไม่ ?

          คำถามนี้อาจไม่เกี่ยวข้องโดยตรงกับคอลัมน์พิชิตมะเร็งฯ ของเรา แต่ก็เป็นคำถามที่ดี และเกี่ยวพันกับการดูแลรักษาสุขภาพเช่นกัน ผมจึงขอแสดงทัศนะดังนี้ครับ

      นับจากปี พ.ศ.2528 ที่เริ่มมีการแพร่ระบาดโรคเอดส์เป็นครั้งแรกในเมืองไทย มีเรื่องเล่าถ่ายทอดกันมากมายถึงการใช้เห็ดหลินจือในการรักษาโรคเอดส์โดยมีทั้งเหตุการณ์ที่ได้ผล คือผู้ป่วยมีอาการปกติ ไม่แสดงอาการใดๆของโรคออกมาและที่ไม่ได้ผล คือผู้ป่วยมีอาการทรุดลงมาก จนถึงขั้นเสียชีวิตเลยก็มี

      กล่าวได้ว่า การใช้เห็ดหลินจือในการรักษาผู้ป่วยเอดส์มีมาโดยตลอด แต่ขาดความรู้ความชำนาญในด้านปริมาณและการดูแลเสริมที่ถูกต้อง จึงไม่มีใครกล้าฟันธงว่า การใช้เห็ดหลินจือรักษาโรคเอดส์ดีจริงหรือไม่ แต่จากประสบการณ์ของผมที่ได้พานพบกับผู้ป่วยเอดส์มานานกว่าสิบสี่ปีมีผู้ป่วยหลายรายได้ผลเป็นที่น่าพอใจมาก อาทิ

       ทหารเรือชาวสัตหีบคนหนึ่ง ป่วยเป็นเอดส์ระยะสุดท้ายเมื่อราวปี พ.ศ.2537 ร่ายกายผ่ายผอมมาก แรงน้อย มีแผลเน่า เปื่อยตลอดตัว เนื่องจากภูมิต้านทานลดต่ำลงมาก ค่า CD4 ( เซลล์เม็ดเลือดขาวชนิดหนึ่ง ทำหน้าที่กำจัดสิ่งแปลกปลอมที่เข้าสู่ร่างกาย ) เหลือเพียง 60 เท่านั้น จนแพทย์ผู้รักษาให้ออกจากโรงพยาบาลนำกลับมารักษาตัวที่บ้าน เนื่องจากคิดว่าไม่มีทางใดช่วยให้อาการดีขึ้นได้แล้ว คนไข้ผู้นี้ได้รับคำแนะนำให้ทานเห็ดหลินจือสกัดชนิดแคปซูล ขนาดบรรจุสารสกัดแคปซูลละ 125 มิลลิกรัม รับประทานครั้งละประมาณ 15-20 แคปซูล ก่อนอาหารทั้งสามมื้อ ผลปรากฏว่าผู้ป่วยรายนี้มีอาการดีวันดีคืน จนร่างกายแข็งแรงเป็นปกติ แม้จะยังคงมีเชื้อ เอชไอวีอยู่ในร่างกายก็ตาม

       เช่นเดียวกับผู้ป่วยเอดส์รายหนึ่งที่จังหวัดลำปาง ก่อนติดเชื้อมีน้ำหนัก 70 กิโลกรัม แต่กว่าจะรู้ตัวว่าตนเองติดเชื้อน้ำหนักก็ลดลงมาจนเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกนั่ง และทุกคนต่างคิดว่าไม่รอด แต่เมื่อได้รับยาเห็ดหลินจือแคปซูลขนาด 125 มิลลิกรัมผสมสารสกัดมะระขี้นก 20 มิลลิกรัม( เพื่อกระตุ้นการรับประทานอาหารเพิ่ม ) ในเวลาสี่เดือนน้ำหนักขึ้นจาก 35 กิโลกรัมมาอยู่ที่ 52 กิโลกรัม และกลับมาทำงานได้ตามปกติผ่านไปอีกสามปี น้ำหนักขึ้นมาที่ 75 กิโลกรัม แม้ในตัวเขาจะยังคงมีเชื้อเอชไอวีอยู่และมีรอยคล้ำดำตามลำตัวก็ตาม ปัจจุบันผู้ป่วยรายนี้ยังใช้ยาสกัดเห็ดหลินจืออยู่อย่างสม่ำเสมอ

       เหล่านี้เป็นตัวอย่างเพียงบางส่วนเท่านั้นครับ กล่าวได้ว่า สาเหตุที่ทำให้ผู้ป่วยมีอาการดีขึ้นเกิดจากการได้รับยาเห็ดหลินจือในปริมาณที่ถูกต้องจนทำให้ร่างกายมีภูมิต้านทานสูง แม้เชื้อในร่างกายจะยังคงคายพิษร้ายออกมา หรือแม้ร่างกายจะไม่สามารถกำจัดเชื้อร้ายเอชไอวีให้หมดไปได้แต่ก็สามารถต้านทานไว้จนไม่แสดงอาการของโรคออกมา

       หลายคนมีปัญหาคาใจในยาแผนโบราณ และไม่ยอมศึกษาข้อเท็จจริงเพื่อทำความเข้าใจอย่างถ่องแท้ จึงพลาดการรับรู้สิ่งดีๆ สิ่งที่คุณค่าที่มนุษย์จะสามารถแสวงหาได้จากยาสมุนไพร เช่นเดียวกับเห็ดหลินจือที่มีการพัฒนาทั้งระบบการผลิตและมีการวิจัยกันมาอย่างต่อเนื่อง

 

       ถึงเวลาหรือยังครับที่เราจะหันหน้ามาให้ความสำคัญกับสมุนไพรกันให้มากกว่านี้

 

      ที่มา: อ. มงคลศิลป์ บุญเย็น.  นิตยสารBeWell. ปีที่ 3 ฉบับที่ 29 (กุมภาพันธ์ 2551) หน้า 44-45.